Güngören Veysel Karani Camisi

Kutsal olan; boşluk, ışık ve sadelikle, yoğun kent dokusundan kademeli bir kopuş olarak hissedilir.

Güngören Veysel Karani Camisi

Camilerde kutsal, doğrudan sembollerle değil; boşluk, ışık ve mekânsal sadelik üzerinden hissedilir. Cami, Güngören'in yoğun ve hareketli dokusundan kopuşu kademeli bir mekânsal deneyime dönüştürür. İç avlu ziyaretçiyi karşılayan ilk duraktır. Yükselen kütleler ve süzülen doğal ışık, ibadet mekânına yönlendirerek dış dünyanın temposundan içsel bir huzura geçişi destekler. Farklı noktalardan alınan girişler, yerleşimin farklı işlevli parçalarına doğrudan erişim sağlar. Sokağa açılan çeperde yer alan küçük işletmeler kamusal yaşamı besler. Kütleler arasında oluşan geçirgen sokak, ziyaretçiyi avluya yönlendirirken yerleşimin sosyal ve eğitim birimlerini de kentsel dokuyla bütünleştirir. Geleneksel cami kurgusu çağdaş bir yaklaşımla yeniden yorumlanır. Tanrının varlığına ilişkin düşünce, mimaride kurulan simgesel düzen aracılığıyla dolaylı olarak mekâna yansır. Kubbe, göğe açılan bir boşluk hissi yaratarak ilahi olanla fani olan arasındaki bağı mekâna taşır. İbadet eden kişi, gündelik hayatın karmaşasından uzaklaşarak gökyüzüyle kurduğu ilişki içinde dingin bir inzivaya davet edilir

İşveren

Güngören Belediyesi

Yer

Güngören, İstanbul

Alan

3.500 m²

Yıl

2025

Tür

Kamu

Durum

Proje

Tasarım

Fatih Yavuz
Emre Şavural
Kutay Kaynak
Ceyda Tok